و در روايت ديگر وارد شده است كه : آن حضرت بر جماعتى گذشتند ، شنيدند كه غيبت آن حضرت مىكنند ، ايستادند و فرمودند : اگر راست مىگوئيد خدا مرا بيامرزد ، و اگر دروغ مىگوئيد خدا شما را بيامرزد « 1 » . و به سند معتبر از حضرت صادق عليه السّلام منقول است كه : حضرت صادق عليه السّلام غلامى از غلامان خود را پى كارى فرستادند دير برگشت ، حضرت از عقبش بيرون آمدند ، ديدند كه خوابيده است بر بالاى سرش نشستند ، و به بادزنى كه در دست داشتند او را باد زدند تا بيدار شد ، چون بيدار شد فرمودند كه : اى فلان و اللّه كه تو را نيست كه شب و روز هر دو را بخوابى شب از براى تو و روز از براى ما « 2 » . و از سفيان منقول است كه : روزى به خدمت حضرت صادق عليه السّلام رفتم ، رنگ مبارك حضرت را متغيّر يافتم ، پرسيدم : چرا احوال شما متغير است ؟ فرمود : من سفارش كرده بودم كنيزان و مردم خانه را كه بر بام بالا نروند ، داخل خانه شدم ديدم كنيزكى كه تربيت يكى از فرزندان من مىكرد بر نردبانى بالا مىرود و آن پسر را بر دوش دارد ، چون مرا ديد لرزيد و طفل از دستش افتاد و فوت شد ، و من از براى مردن طفل متغيّر نيستم از براى ترسى كه از من بر آن كنيز مستولى شده متغيّرم ، با آنكه حضرت در آن حال دو مرتبه فرمود بودند كه تو را آزاد كردم از براى خدا بر تو باكى نيست « 3 » . و در روايتى وارد شده است كه شخصى از حاجيان در مدينه به خواب رفت ، چون بيدار شد هميان زرش را نيافت ، گمان كرد كه دزديده‌اند ، بيرون آمد حضرت

--> ( 1 ) بحار الانوار 46 / 96 . ( 2 ) بحار الانوار 47 / 56 ح 97 . ( 3 ) بحار الانوار 47 / 24 .